A Beautiful Mind - இன்னுமொரு பார்வை!

நீங்கள் நான் இந்த உலகம் அவரை நேரில் சந்தித்தால் பைத்தியக்காரன் என்போம். அவர்  எங்களோடு கூடப்படித்திருந்தால்

‘’ஒரு மாதிரி’’

‘’கழன்ற கேஸ்’’

‘’மண்டைக்காய் பட் ஒரு லூசு’’

‘’ தான் ஏதோ பெரிய இவன் என்று நினைப்பு’’

 இப்படித்தான் பேசியிருப்போம்.

.

அவர் ஜோன் நாஷ் என்கிற கணித விஞ்ஞானி.  அவர் கேம் தியரி என்பதாக கணிதத்தை பொருளதாரத்துக்கு உதவுமுகமாக ஒரு கருதுகோளை உருவாக்கித்தந்தவர்.

 இந்த மனிதருக்கு உலகம் நோபல் பரிசு கொடுத்து கவுரவித்திருக்கிறது

அழகிய மனம் என்ற திரைப்படம் அவருடைய வாழ்க்கை அனுபவங்களை வைத்து வெளிவந்து பெரும் வெற்றிபெற்றது.

அந்தத்திரைப்படத்தை ஒற்றைவரிக்கதையாகச்சொன்னால் ஸ்கிசோபிரெனியாவோடு வாழ்ந்து வாழ்வை ஜெயித்த மனிதனின் கதை என்று சொல்லலாம்.

ஸ்கிசோபிரனியாவைப்புரிந்து கொண்டால்தான் அந்த படத்தின் ஆன்மாவைப்புரிந்துகொள்ளலாம்.அந்த ஜோன் நாஷுக்கு கிடைத்த விருது இதுவரை அளிக்கப்பட்ட விருதுகளில் மிகப்பெறுமதி வாய்ந்தது என்பதை புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஸ்கிசோபிரனியா நோயால் பீடிக்கப்பட்ட யாரையாவது சந்தித்திருக்கிறீர்களா?

தெருவில் யாரோடாவது பேசிக்கொண்டோ தனக்குத்தானே சிரித்து கோபப்பட்டுக்கொண்டு அழுக்காய் இன்னொரு உலகத்தில் வாழுகின்ற எங்களால் ‘’பைத்தியங்கள்’’ என்று சொல்லப்படுகின்ற மனிதர்கள் அவர்கள்தான்.

படத்தில் ஒரு காட்சி. ப்ரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழக வாசலில் ஜோன் யாரோடோ கோபமாகப்பேசிப்பேசி சுற்றி வருகிறார்.அவரது நடவடிக்கை விசித்திரமாக கேலிக்குரியதாக இருக்கிறது.

மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள் என ஒரு கூட்டமே சுற்றி நின்று வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.                                        திரைப்படம்எம்மை ஜோன் நாஷ் உடன் அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளவைத்துவிடுகிறது. திரைப்படத்தைப்பார்க்கும் எமக்கு அவர் ஏன் அப்படி நடந்துகொள்கிறார் என்பது புரியும்.அவரைச் சுற்றிவர நிற்கிற பார்வையாளர்களுக்கு அது புரியாது அன்னியமாகத்தெரிவார்கள்.

நிஜத்தில் தெருவில் தனக்குத்தானே பேசிக்கொண்டு விசித்திரமாக நடந்து கொள்ளும் மனிதர்களையும் கூட்டங்கூடி பார்த்து சிரிக்கிற பரிதாபப்படுகிற கற்களை வீசுகிற கூட்டத்தோடுதான் நாம் எம்மை அடையாளப்படுத்திக்கொள்வோம்.அவர் ஏன் அப்படி நடந்து கொள்கிறார் என்பதற்கு எல்லோருக்கும் ஒரே விடைதான் கிடைக்கும். ’’அது பைத்தியம்’’

திரைப்படத்தில் ஜோன் நாஷ் செய்வது சரியென்றே எங்களுக்குத்தோன்றும். அவரோடு பேசும் மனம் உருவாக்கிய மாய மனிதர்களோடு அவர் சண்டைபோட்டுக்கொண்டிருப்பார்.நாங்களும் அந்த மாய மனிதர்களை துரத்தி விடவேண்டும் என்று நினைப்போம்.அந்த மாய உலகச்சண்டையில் அவர் தன் நிஜ உலகத்தை மறந்து விடுவார். எங்கிருக்கிறேன் என்பதை அவர் மறந்துவிடுவார். அட, பல்கலைக்கழகத்துக்கு வந்திருக்கும் புதுப்பேராசிரியர் ஒரு மாதிரி என்று மாணவர்கள் நினைக்கப்போகிறார்களே என்பதை கவனிக்க அவர் மன உலகம் விடுவதாக இல்லை.

        ஸ்கிசோபிரெனியா-Schizophrenia எப்படிப்பட்ட நோய்?அதைத்தமிழில் மனச்சிதைவு என்று சொல்லுவார்கள்.

மனத்தில் எழும் சிந்தனைகள் சாதாரணமான நிஜ உலகில் நியதியிலிருந்து விலகிப்போனவையாக இருக்கும்.விசித்திரமான நம்பிக்கைகள்-Delusions மனதை ஆக்கிரமிக்கும். அவை கற்பனைகள் அல்ல தானாக எழுபவை; விரும்பி உருவாக்கப்படுபவை அல்ல.( கற்பனை என்கிற வார்த்தை இங்கு பொருந்தாது.கற்பனைகள் நாம் உருவாக்குபவை-delusions are believes not imagination)

தானாகவே எழுந்து மெல்ல அவர்கள் உலகத்தையே விழுங்கி விடும் அந்த நம்பிக்கைகள். ஜோன் நாஷுக்கு தான் சிஐஏ இல் ஒரு ஆலோசகனாக தோன்றுகிறது.ரஷ்ய உளவுப்பிரிவு அவரைப்பின்தொடர்வதாக; தான் ஒரு சங்கேதக்குறிகளை உடைக்கும் ஆற்றல் மிக்கவராகத் தோன்றிக்கொண்டேயிருக்கும் நம்பிக்கை அவரை ஆட்டிப்படைக்கிறது.

அவர் எச்சரிக்கையோடும் ஒரு ரகசியத்தன்மையோடும் எவரையும் சந்தேகக்கண்ணோடும் பார்க்கிற இயல்புகளை கொண்டவராகிவிடுவார்.இது பரனொயிட் டிலூஷன் –Paranoid Delusion எனப்படுகிறது.

டிலூஷன் delusions எனப்படுவவை தவறான விசித்திரமான நம்பிக்கைகள் ஆகும்.நோயாளிகளைப்பொருத்தவரை இது ஒரு அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கை.

ஜோன் நாஷ் இதைப்பற்றிக்கூறும்போது ‘’இந்தக்கணித சிந்தனைகள் எப்படி எனக்குள் தோன்றினவோ அதே போலவே இந்த விசித்திர யோசனைகளும் தோன்றின அதனால் நான் அவற்றை நம்பினேன்’’ என்கிறார்.

இப்படி இவர்கள் எண்ணங்கள் இந்தநம்பிக்கையைச்சார்ந்து ஓடுவதால்  முதலில் இவர்கள் எதிர் நோக்குவது சமுக உறவுச்சிக்கல்களைத்தான். தனித்தவர்களாக,கர்வம் பிடித்தவர்கள் போல,சுயநலம் மிக்கவர்கள் போல, நாசூக்காகவோ நளினமாகவோ நடக்கதெரியாதவர்கள்போல தோற்றமளிப்பார்கள்.ஜோன் முதலாவது நாள் சந்திப்பில் டையைப்பற்றி பேசுகிறார்.மனிதர்களை பார்க்கவில்லை.

அனேகமாக திரைப்படத்தில் எமக்குப்பிடித்தமாக தோன்றிய ஜோன் நேரில் எங்களுக்குப்பிடிக்காதவராகவே தோற்றமளிப்பார்.

    மனச்சிதைவின் இன்னுமொரு அறிகுறி காதில் கேட்கும் குரல்கள். மாயத்தோற்றங்கள், மாய உடல் உணர்வுகள்,

 இதை Halucinatons –மாய உணர்வுகள்        என்பார்கள்.

மனச்சிதைவில் ஏற்படுவது பெரும்பாலும் காதில்கேட்கும் குரல்கள்-Auditory Hallucinations தான்.

தான் ஒரு நடமாடும் பிணம் என்று நினைப்பவர்கள்.உடலுக்குள் எதுவும் இல்லை உடல் வெறும் கூடு போல இருப்பது.தலையில்லை இப்படியெல்லாம் விசித்திர நம்பிக்கைகளும் உண்டு.

 இந்தக்குரல்கள் ஜோன் நாஷுக்கும் கேட்கிறது.ஆனால் திரைப்படத்தில் அவை பாத்திரங்களாக மாற்றப்பட்டிருக்கின்றன.அவர் அவர்களைக்காணுவதாகவே காட்சிகளை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். மூன்று கதாபாத்திரங்கள் அவரைச்சுற்றி வருகின்றன.காதில் கேட்கும் குரல்களை பார்க்கக்கூடிய கதாபாத்திரங்களாக மாற்றி ஜோன் இன் மனவுலகத்தில் நடக்கும் போராட்டத்துடன் பார்வையாளர்களயும் ஒன்றச்செய்தமைதான் இந்தப்படத்தை சிறந்தபடைப்பாக்கியது.

   மேலும் இந்த மனநோய் சிந்திக்கும் திறனை மெல்ல மெல்ல அழித்துக்கொண்டு வரும்.

சிந்திக்கும் தன்மை குழம்பியதாகி, ஞாபகசக்தி குறைவடையும்.மனதின் ஒரு முக ஆற்றல் அற்றுப்போகும்.தங்கள் எண்ணங்களை கோர்வையாக்கி வெளிப்படுத்தும் ஆற்றலை இழப்பார்கள். உணர்வு நடத்தை சிந்தனை ஆகியவை தொடர்பிழந்து ஒரு விசித்திர நிலை தோன்றிவிடும். (disorganized thinking,slow thinking,difficulty understanding,poor concentration,poor memory,difficulty expressing thoughts,difficulty integrating thoughts, feelings and behavior)

இது தவிர இன்னும் பல நுணுக்கமான குணங்குறிகளோடு ஏற்படும் மனச்சிதைவுநோய் ஏற்பட்ட மனிதரின் உள்மன வெளியுலக போராட்டங்களை கற்பனை கலந்து சுவையாக்கி தந்த திரைப்படம் அழகியமனம்.

இந்த படத்தை பார்த்தபோது சந்தோஷமாயிருந்தது. அதற்கு ஒரு நீண்ட விளக்கம் இருக்கிறது.

மனச்சிதைவோடு 24 மில்லியன் மக்கள் உலகம் எங்கு இருக்கிறார்கள்.சிகிச்சைபெறாமல் வாழ்வபவர்கள் 50%.இவர்களில் 90%  வளர்முக நாடுகளில்தான் இருக்கிறார்கள். 

மனச்சிதைவு ஏற்பட்ட ஒருவர் தன் மனத்தோடுபோராடவேண்டியிருக்கிறது;தன் உறவுகளோடு போராட வேண்டியிருக்கிறது;உலகத்தோடு போராட வேண்டியிருக்கிறது;. அனேகமாக அவர்கள் தோற்றுப்போனவர்களாகிவிடுகிறார்கள்.ஒரு கட்டத்தில் அவர்கள் நிஜ உலகினுடனான தொடர்பை இழந்து விடுவார்கள்.தாம் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறோம் என்பது அவர்களுக்கு தெரியாது.உலகம் அவர்களை பைத்தியம் என்று சொல்லிவிடும்.

    இன்று மிக நல்ல மருந்துகள் கிடைக்கின்றன. மருத்துவ சிகிச்சைக்குப்பின்னர் அவர்கள் நிஜ உலகுக்கு மீளத்தான் செய்கிறார்கள். அவர்கள் மீண்டும் சாதாரண வாழ்வைத்தொடர விரும்புவார்கள். ஆனால் சமுகம் அந்த பைத்திய முத்திரையை அகற்றிக்கொள்வதில்லை.அந்தக்கண்ணாடியூடாகவே  அவர்களைப்பார்க்கும். அவர்களை புறக்கணிக்கும் பழிக்கும் இழிவுபடுத்தும்.அவர்கள் மனமுடைந்துபோய்விடுவார்கள். மீண்டும் நோய்வாய்ப்படுவார்கள்.

ஆனால் ஜோன் நாஷ் விஷயத்தில் இது ஆறுதல் தருகிறது. ப்ரின்ஷ்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தார்.அப்போது அவர் ஒரு நிழல் மனிதராக ஒரு மாதிரி என்ற அபிப்பிராயத்தைப்பெற்றிருந்தார்.ஆனால் அவர் திறமையை எல்லோரும் ஒத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.ஒருகட்டத்தில் தீவிரமாக நோய்வாய்ப்பட்டார்.சக மனிதர்கள் அவரை மீட்டார்கள், மீண்டும் பிரின்ஸ்டன் அவரை ஏற்றுக்கொண்டது.

ஒரு விமர்சகர் இப்படிச்சொல்கிறார்.’’மனிதர்களோடு சேராமல் தனக்குள் புதைந்திருந்து உன்னதகருத்துக்களை உருவாக்கித்தந்தவர் மனச்சிதைவுப்படுகுழியில் வீழ்ந்தார் அவரை சக மனிதர்கள் மீட்டெடுத்தார்கள்’’

பிரின்ஸ்டன் பல்கலைக்கழகம் அவருக்கு ஒரு தொட்டில் போல இருந்தது என்கிறார் இந்தத்திரைக்கதையை வடிவமைத்தவர்.

ஸ்கிசோப்ரனியா மனிதர்கள் சமுகத்திலிருந்து விலகித்தான் ஓடுவார்கள். போதாக்குறைக்கு சமூகமும் அவர்களை துரத்தியடிக்கும் மீளச்சேர்ப்பதில்லை.

இந்தத்திரைப்படம் இந்தப்பார்வைகளை மாற்றும் என்று தோன்றியது.

மனச்சிதைவுடன் போராடி ஒருவர் தன்னைத்தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியும் என்ற நம்பிக்கையை இந்தத்திரைப்படம் ஏற்படுத்துகிறது..

இந்த நோய்வாய்ப்பட்டவர்களினூடாக இந்த உலகத்தை சமுகம் பார்ப்பதற்கு இந்தத்திரைப்படம் உதவிசெய்கிறது.அவர்களின் மன உலகதைக்காட்டி நோயைப்புரிந்து கொள்ள உதவி செய்கிறது

அதற்கும்மேலாக மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவரானாலும் அவரை மதித்து திறமைகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் உலகம் ..மனிதர்கள். இன்னும் இருக்கிறார்கள் என்பதைச் உரத்த குரலில் சொல்லுகிறது.

ஒரு மருத்துவர் பார்வையில் இந்தப்படம் இன்னொரு வகையில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. மனச்சிதைவுக்குள்ளான ஒருவரின் குடும்பத்துக்கு நோயைப்பற்றி ஒரு சிறிய அளவுக்காகாவது புரிய வைப்பதற்கும் ,நோய்வாய்ப்பட்டவர்களுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதற்கும் இந்தத்திரைப்படம் உதவும் என்பதுமாகும்.

தமிழில் இந்தப்படம் வெளிவந்தால் இன்னும் நல்லது என்று தோன்றியது.காரணம் இந்த நோயால் அதிகம் பாதிக்கப்படுவதில் தமிழினமும் ஒன்று என்பதாகும்

அண்மையில் அன்பர் ஜெய் அவர்களது அழகான, ஆழமான இத் திரைப்படம் பற்றிய விமர்சனத்தைப்பார்க்க நேரிட்டது(படத்தின் நுணுக்கமான அம்சங்களைப்படிக்க அழுத்துங்கள் அவருக்கு நன்றி). இந்தப்படம் வேறொருகோணத்திலேயே புரிந்துகொள்ளப்பட்டிருப்பதுபோல தோன்றியது.மனச்சிதைவு நோய் பற்றிய தகவல் அந்தப்பார்வைக்கு இன்னொரு கோணத்தை அளிக்கக்கூடும்.

காலிலிழந்த ஒருவர் ஓட்டப்பந்தயத்தில் பெறும் வெற்றிபோல மனச்சிதைக்குள்ளானவரின் மனதிலிருந்து பிறந்த கருத்து உயர்விருதைப்பெறுகிறது இங்கே.

     இந்த திரைப்படம் மனச்சிதைவுக்காளானவரின் போராட்டத்தையும் , சகமனிதர்களின் ஆதரவையும்,அதனூடாக பெற்ற அங்கீகாரத்தையும்  பற்றியதே. மனிதகுலத்துக்கு ஒரு  புதிய வழியைத்தந்த அழகியமனத்தையும் அது சிதைவுக்குள்ளானபோது அந்த மனத்தை மீண்டும் கட்டி எழுப்ப உதவும் அழகிய மனங்களும், என்றும் சொல்லலாம்.

இந்தத்திரைப்படம் பார்வையாளர்களிடையே மனச்சிதைவுக்குள்ளானவர்களின் அழகிய பக்கத்தைக்காணவேண்டும் என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கவேண்டும். தவறினால் தமக்காக பேசும் சிந்திக்கும் சக்தியை இழந்து, மற்றவர்களால் புரியப்படாமல் பைத்தியங்கள் என்ற பெயரோடு சுற்றி வருபவர்களுக்குத்தான் அது ஒரு பேரிழப்பு. 
புரியப்படாத மனிதர்கள் பற்றிய சரிவர புரியப்படாத திரைப்படமா?....கூடவே கூடாது!.

*             *                  *                 *                          

தொடர்பான முந்தைய பதிவுகள்:

Delusion-நானும் பொம்மை நீய்ம் பொம்மை;ஆட்டுவிக்கும் மனம்

Auditory hallucination-காதில் கேட்கும் குரல்!