தாத்தாவும் பேரனும் வீக்கமும்.

கட்டுரை வெளிவந்து சில நாட்களின் பின்னர் அவர் என்னைத்தெருவில் சந்தித்தார்.அவர் ஒரு ஆசிரியர். அவரிடம் நான் படிக்கவில்லை.பல பேரப்பிள்ளைகள் கண்ட தாத்தாவுங்கூட.

’’நீ எழுதிய கட்டுரையைப்படிச்சன். இஞ்சை பார் என்ரை வீக்கத்தைப்பற்றி யாரோ எழுதியிருக்கிறாங்கள் என்று சொல்ல பிள்ளைதான் சொன்னவள் நீ

என்று.அப்ப இந்த கால்வீக்கம் என்னத்தாலை என்று சொல்லுறாய்’’

அவர் கால்கள் வீங்கியிருந்தன.எனக்கு சங்கடமாக இருந்தது.

‘’நீங்கள் போய் ஒரு டொக்டரட்டை காட்டுங்கோ எல்லாம் சோதிக்கவேணும்’’ என்றேன் நான்.
’’என்னவோ தம்பி.. நான் தமிழ் வைத்தியந்தான் செய்யிறன். என்ன இருந்தாலும் இருக்கட்டும்.ஆஸ்பதிரிப்பக்கமெல்லாம் போகமாட்டன்’’
என்று சொன்னார் .‘

’எழுது ‘’ என்று சொல்லிவிட்டுப்போனவர், மறையும் வரை தமிழ்வைத்தியந்தான் செய்தார்.

*முன்பு வெளிவந்த சிலகட்டுரைகள்:
மாணவப்பருவத்தில் எனக்கு எழுத இடமளித்து ஊக்குவித்த யாழ் உதயன் நிறுவனத்துக்கு எனது நன்றிகள்.